* Zandlopers

Griffoendor
Ravenklauw
Huffelpuf
Zwadderich
017
603
037
114

* Zandlopers Halucina

Urbvico
Magicus
Remedicus
Senadux
045
015
135
000

Auteur Topic: D'n Dorstige Vampier  (gelezen 2062 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Ava

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #15 Gepost op: 25 februari 2015, 22:04:08 »

Heer Gilleen

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #16 Gepost op: 25 februari 2015, 22:31:22 »
mijn

Ava

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #17 Gepost op: 01 maart 2015, 21:08:13 »

Lucius Koponyan

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #18 Gepost op: 05 maart 2015, 01:14:13 »

Peyton Woodrow

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #19 Gepost op: 05 maart 2015, 19:36:12 »
She passionately hates, feverishly loves. Don't cross her.

Lucius Koponyan

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #20 Gepost op: 30 september 2015, 13:01:19 »


Peyton Woodrow

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #21 Gepost op: 30 september 2015, 13:19:27 »

She passionately hates, feverishly loves. Don't cross her.

Lucius Koponyan

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #22 Gepost op: 30 september 2015, 14:01:42 »


Peyton Woodrow

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #23 Gepost op: 12 oktober 2015, 18:30:43 »

She passionately hates, feverishly loves. Don't cross her.

Lucius Koponyan

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #24 Gepost op: 22 oktober 2015, 20:19:04 »


Peyton Woodrow

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #25 Gepost op: 23 oktober 2015, 13:21:47 »

She passionately hates, feverishly loves. Don't cross her.

Lucius Koponyan

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #26 Gepost op: 23 oktober 2015, 15:34:07 »


Peyton Woodrow

Re: D'n Dorstige Vampier
« Reactie #27 Gepost op: 23 oktober 2015, 15:50:28 »
Ze stond buiten, de duisternis was ontspannend. Haar hoofd leek weer rustig te worden en even haalde ze diep adem, ze keek om zich heen en zag dat er niemand was. Ze sloot haar ogen en haar gezicht vertrok, ze opende haar ogen weer en verdriet was af te lezen van haar gezicht. Dit was moeilijk, heel moeilijk. Hij was een verrader, maar ze hield van hem.. Ze zou dit niet moeten doen, maar haar hart dwong haar. Haar verstand had niks meer te zeggen.
Na enkele seconden gleed haar gezicht weer terug in haar prachtige zelf en liep ze stilletjes naar de hoek. Ze stak haar handen in de zakken van haar rok en ze staarde naar de maan. Gianna zou wel weten wat te doen, Gianna zou haar vast wel advies kunnen geven. Of tenminste een luisterend oor zijn. Maar nu eerst zou ze met Lucius mee gaan, tegen beter weten in. Ze wilde bij hem zijn, ze wilde niet meer alleen zijn. Ook al was hij net zo onbetrouwbaar als de rest van de wereld.

Ze hoorde de deur kraken en ze keek om, daar kwam hij aangelopen. Hij bood haar zijn arm aan, en ze stak langzaam haar hand er door heen. Hij vroeg waar ze heen wilde maar ze wilde nu niet praten, ze wilde terug naar Zweinstein. Daar was een kamer, de geheime kamer.. Daar wilde ze heen, want niemand mocht dit nog weten. Enkel Gianna kon ze vertrouwen en pas als ze wist wat ze wilde doen, kon ze bepalen of het bekend mocht worden.
Ze begon te lopen, en voelde hoe de warmte van Lucius haar opwarmde van binnen. Opnieuw begon de oorlog van binnen, wel of niet, wel of niet. Haar hart vocht met haar verstand, en het was geen mooi gevecht..

She passionately hates, feverishly loves. Don't cross her.