* Zandlopers

Griffoendor
Ravenklauw
Huffelpuf
Zwadderich
017
603
037
114

* Zandlopers Halucina

Urbvico
Magicus
Remedicus
Senadux
045
015
135
000

Auteur Topic: [1906-1907]Bekentenis  (gelezen 1085 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Elena

[1906-1907]Bekentenis
« Gepost op: 22 november 2015, 20:00:59 »



OOC: godmode toestemming van Yelena

Knowledge is better than riches

Priscilla

Re: Bekentenis
« Reactie #1 Gepost op: 23 november 2015, 17:03:52 »

Elena

Re: Bekentenis
« Reactie #2 Gepost op: 23 november 2015, 22:27:56 »
Yelena begon tegen haar te spreken, maar Elena had even geen tijd om naar haar te luisteren. Ze moest het nu vertellen, want anders wist ze zeker dat ze het niet meer zou durven. Ze voelde nu al de zenuwachtige kriebels in haar buik, omdat ze niet wist of Yelena haar ging veroordelen of niet. Yelena's bezorgde woorden drongen tot haar door. 'Elena, gaat het wel?' Elena knikte. 'Het gaat uitstekend, ik wil je alleen iets vertellen, maar je moet me beloven dat je het tegen niemand anders zegt.'

'Vertel,' zei Yelena en Elena vroeg of ze zich de weinige dingen die ze eerder had los gelaten nog wist. Na een korte stilte zei Yelena: 'Roosje, dat weet ik nog wel. Elena, wat is er allemaal aan de hand?' Elena begon te ijsberen. 'Sorry, ik ben niet duidelijk. Ik moet bij het begin beginnen.' Elena pakte een stoel en zei zacht tegen Yelena dat ze misschien beter kon gaan zitten, waarna ze zelf weer begon te ijsberen. 'In de kerstvakantie ontmoette ik een jongen, terwijl ik aan het oefenen was. Ik wilde leren verschijnselen. Ik dacht dat het een boerenknul was en begon gevoelens voor hem te krijgen.' Elena bloosde, toen ze de bekentenis hardop uitsprak, maar ratelde snel de rest van het verhaal erachteraan. 'Het was geen boerenknul. Hij was de zoon van de baron en toen ik daar achter kwam, was ik woedend. Ik bedoel, hij had gelogen en nou ja... ik dacht dat hij met me speelde.'

Elena zuchtte even, voordat ze de volgende herinnering boven liet komen. 'Hij kwam vervolgens zijn excuses aanbieden en we hebben toen eh... een soort van... eh... gekust.' Ze werd knalrood en ging snel verder. 'Ik ging terug naar Zweinstein, hield briefcontact met hem en hij bleek hetzelfde te voelen. Hij schonk me de uil die ik Roosje noemde, maar ik vond het te gevaarlijk worden. Hij is rijk en ik ben arm, snap je?' Elena wierp even een blik op Yelena. 'Ik heb amnesia uitgesproken en vergat hem, maar hij vergat mij niet. Daarom schonk hij me de uil nog een keer en nodigde me uit voor het Paasbal.'

Elena ging tegenover Yelena zitten en zei toen zacht: 'Door zijn kus kwamen de herinneringen terug en nu...' Elena dacht even na hoe ze het moest benoemen. ' ... zijn we een soort van samen, in het geheim.' Elena sloeg haar ogen neer. Ze hoopte dat Yelena haar niet al te streng zou veroordelen en haar niet zou verraden. Yelena was haar vriendin en als ze iemand kon vertrouwen, naast Savanne, was zij het.

Knowledge is better than riches

Priscilla

Re: Bekentenis
« Reactie #3 Gepost op: 24 november 2015, 16:50:51 »


OOC: welke bloody kleur moet ik hebben xD?

Elena

Re: Bekentenis
« Reactie #4 Gepost op: 24 november 2015, 21:17:40 »
OOC: De kleur is #0799c2 En je bent gevaarlijk. Ik zat in de trein te lachen om je stukje, iedereen keek me aan :O

Yelena ging op de stoel zitten en luisterde bijna geluidloos naar haar verhaal en maakte af en toe geluiden, zodat Elena wist dat ze naar haar luisterde en zich inleefde in haar verhaal. Yelena glimlachte toen Elena vertelde dat ze met George had gezoend en onwillekeurig moest ze grijnzen, maar toen ging ze snel weer verder met het haar verhaal. Yelena knikte dat ze het verschil begreep tussen arm en rijk. Natuurlijk begreep ze dat, ze zat in hetzelfde schuitje als Elena. Daarom hadden ze elkaar gevonden. Yelena had broodjes gepikt voor thuis en Elena had direct begrepen waarom ze het deed.

Toen Elena klaar was met haar verhaal legde Yelena haar hand op Elena's knie. Elena keek haar aan toen ze begon te spreken: 'Wow, Elena. Wat een verhaal.' 'Ik weet het,' fluisterde Elena. 'Ik snap dat je het lastig vind dat je het geheim moet houden, maar je realiseert je wel wat een geluk je hebt, toch?' Geluk?

Knowledge is better than riches

Priscilla

Re: Bekentenis
« Reactie #5 Gepost op: 25 november 2015, 16:28:35 »
"Ja, dat weet ik zeker."antwoordde Elena zelfverzekerd. Yelena beet weer op haar onderlip en dacht terug aan een scenario in haar verleden.



Haar moeder was ook onbedoeld zwanger geworden van een man die daarna besloot niets meer met haar en hun kind te maken te willen hebben. Yelena had het zwaar gehad, maar haar moeder nog erger. Elena moest wel heel erg zeker zijn, wilde Yelena haar steunen in haar keuze.
"Ik weet hoe het klinkt. Ik ken de verhalen ook." vervolgde Elena haar verhaal "Maar Ik vertelde je toch over Amnesia? Die spreuk was echt gelukt en dat is met geen mogelijkheid te verbreken. Ik wilde hem vergeten en hij had het daarbij kunnen laten, maar hij heeft contact gezocht met mijn zusje en gezorgd dat hij op de hoogte bleef hoe het met mij ging. En hij heeft die spreuk verbroken."
Yelena peinsde haar gedachtes en probeerde alles op te rakelen wat ze wist van Amnesia, ook al was dat beschamend weinig. Toch wist ze dat het een zeer zware spreuk was en dat er meestal moeilijke tegen spreuken nodig waren die soms maanden konden duren voordat zo'n gebeurtenis ongedaan kon worden gemaakt. Als een kus dit kon omdraaien, dan moest er wel echt wat zijn. Maar was dit door zijn liefde, of slechts die van haar? "Dat is best romantisch." vervolgde Elena dromerig en Yelena kon een giechel niet onderdrukken.
"Dat is hartstikke romantisch" reageerde ze enthousiast. "Oh Elena, ik ben zo blij voor je!" Yelena stond op en gaf haar vriendin een knuffel.
"Beloof je me wel dat je alsjeblieft voorzichtig doet?" Yelena keek diep in de ogen van het meisje tegenover haar. "Je bent een slimme meid. Laat je niet door iemand in de luren leggen en stop dit alles als je het niet meer vertrouwd. Beloof je me dat?"

"En hij wil dat ik legilimens leer," vertelde Elena vervolgens. "Ken je die spreuk?" Yelena schudde haar hoofd; het was vast een spreuk ver boven haar niveau. "Hij wordt gebruikt om gedachten te lezen." vervolgde de Raafse. "George wil dat ik zijn gedachten lees. Dat zou hij vast niet willen als hij verkeerde bedoelingen had, toch?" Yelena grijnsde breed en kneep blij in de schouders van het meisje dat ze nog steeds vast had. "Nee, natuurlijk niet! Oh wat is dit leuk!" Yelena glimlachte blij naar het meisje, maar maakte haar ook een stille belofte. Een belofte om haar goed in de gaten te houden, om er voor te zorgen dat haar nooit zou overkomen wat haar moeder was overkomen. Dat haar kinderen nooit de vernedering zouden moeten doorstaan die zij had moeten doorstaan. Dat haar hart niet in duizend stukjes zou worden gebroken als er toch besloten werd dat George met een ander zou trouwen. Gaf Yelena hun relatie veel kans? Nee, maar dat hoefde haar vriendin niet te weten.

"Je bent de derde die preekt. Ik weet het, ik doe het nooit meer. Ik dacht niet na. En doe het nooit. Dat heb ik zowel George als Savanne beloofd en nu ook jou." Yelena knikte tevreden.
"Goed." zei ze. "Ik snap niet hoe mannen vrouwen zulke domme dingen kunnen laten doen." Gespeeld draaide ze met haar ogen, terwijl ze overdreven zuchtte.

Elena

Re: Bekentenis
« Reactie #6 Gepost op: 25 november 2015, 21:02:41 »
Yelena giechelde toen Elena begon over romantisch. 'Dat is hartstikke romantisch' zei Yelena enthousiast. Elena grijnsde naar haar. 'Oh Elena, ik ben zo blij voor je!'. Plotseling was ze omringt door een bos haar en armen. Ze ontspande zich vrij snel in Yelena's knuffel en glimlachte. Toen keek ze Elena aan. 'Beloof je me wel dat je alsjeblieft voorzichtig doet? Je bent een slimme meid. Laat je niet door iemand in de luren leggen en stop dit alles als je het niet meer vertrouwd. Beloof je me dat?' Elena kreeg een brok in haar keel. Naast haar ouders had nooit iemand om haar gegeven en nu leek zowel George als Yelena zich om haar te bekommeren. 'Ja, dat beloof ik. Ik ben voorzichtig.'

Yelena kneep in haar schouders toen ze vertelde over legilimens en haar vraag dat dat uitwees dat hij niet met haar speelde. 'Nee, natuurlijk niet! Oh wat is dit leuk!' Yelena glimlachte. 'Ja, het is ontzettend leuk. Het is alleen...' Elena's gezicht betrok. 'Ik denk dat hij binnenkort moet trouwen. Dat bal was om een juiste kandidate te zoeken. Ik weet niet hoe lang we nog hebben. Ik kom natuurlijk nooit in aanmerking. George zei wel dat hij er mee bezig is, maar ik denk niet dat het gaat lukken.'

'Goed,' zei Yelena, toen Elena haar had beloofd nooit meer amnesia op haarzelf uit te spreken. 'Ik snap niet hoe mannen vrouwen zulke domme dingen kunnen laten doen.' Ze rolde met haar ogen, terwijl ze zuchtte. Elena lachte. 'Dat snapte ik ook nooit. Wacht maar tot je verliefd bent, Yel.' Elena kneep even in haar arm. 'En als het mij lukt, moet het jou ook lukken.'

Knowledge is better than riches

Priscilla

Re: Bekentenis
« Reactie #7 Gepost op: 26 november 2015, 14:23:01 »
"Ja, dat beloof ik. Ik ben voorzichtig." zwoor Elena haar plechtig en Yelena knikte tevreden. Ze kende haar vriendin langer dan vandaag. Ze was geen hopeloze romanticus wiens leven draaide om het gevonden worden door een prins op een wit paard. Ze was geen meisje die op haar 10de al dagenlang fantaseerde over haar droomhuwelijk met een jongen die ze toch nooit zouden krijgen. Elena kende net als haar de werkelijke aard van de wereld en de mensen die zich daar op bevonden. Veel mensen waren sluw, hatelijk of vonden het meer dan geoorloofd om over andermans lijken heen te klimmen om zelf meer succes te verweren. Zo was de wereld altijd geweest en zo zou het ook altijd blijven. Yelena wist dat, maar Elena ook. Daarom geloofde Yelena haar vriendin's belofte. Ze mocht dan nu wel verliefd zijn, ze was veel te slim en te realistisch en veel te vroeg opgegroeid om alle voorzichtigheid overboord te gooien. En daar was Yelena blij mee.

"Ja, het is ontzettend leuk. Het is alleen... Ik denk dat hij binnenkort moet trouwen." Elena keek verdrietig toen ze dit vertelde. "Dat bal was om een juiste kandidate te zoeken. Ik weet niet hoe lang we nog hebben. Ik kom natuurlijk nooit in aanmerking. George zei wel dat hij er mee bezig is, maar ik denk niet dat het gaat lukken."
Yelena was even stil. Ze wist niet goed wat ze hier op moest antwoorden en hoe ze wat ze dacht aan haar vriendin moest overbrengen.
"Lieve El, als er echt geen toekomst in zit, dan moet je er niet mee door gaan. Dan zet je je reputatie op het spel, als mensen er achter komen." Ze beet op haar onderlip, die net als altijd weer vol zat met velletjes en korstjes. Haar gezicht werd hoopvol. "Maar we gaan de moed niet opgeven. Misschien kan hij inderdaad wel echt wat regelen en dan..." haar mond viel open. "Oh Elena, dan ben je verloofd!"

"Wacht maar tot je verliefd bent, Yel. En als het mij lukt, moet het jou ook lukken." Yelena knikte met een lach naar haar vriendin, maar van binnen voelde ze zich onzeker. Elena was nog iemand. Zij had een vader en een moeder die konden onderhandelen over haar huwelijksschat. Ze had een vangnet. Yelena had niets. Haar moeder zou nooit helder genoeg zijn om iets voor haar te regelen en ze was een bastaard - de schande van het dorp. Toch hield Yelena wel iets van hoop, want de tijden waren aan het veranderen, dat merkte iedereen. Etiquette werd loser en mensen werden vrijer. Misschien was er toch ergens nog wel hoop voor haar.

 

Elena

Re: Bekentenis
« Reactie #8 Gepost op: 29 november 2015, 11:23:46 »
Na Elena's bekentenis over het trouwen zei Yelena een tijdje niets en Elena schuifelde onrustig met haar voeten. Misschien was er nu eindelijk iemand die haar ging vertellen dat dit echt niets kon worden, wat ze zelf ook wel wist. Savanne had haar alleen maar aangemoedigd, omdat ze hopeloos romantisch was en droomde van een eigen toekomst. George had nooit de echte ellende in deze wereld gezien. Hij was in een beschermde omgeving opgegroeid en had nooit hoeven doorstaan, wat zij had moeten doorstaan op straat. Het enige wat Elena kon kwijtraken was haar reputatie en dat kon haar vrij weinig schelen, aangezien ze toch al van weinig aanzien genoot. Maar George, hij raakte alles kwijt wanneer iemand erachter kwam, zijn geld, zijn reputatie, zijn familie.

Elena schrok toen Yelena weer begon te praten. Ze was even vergeten dat ze hier met haar vriendin was, George was hier niet. 'Lieve El, als er echt geen toekomst in zit, dan moet je er niet mee door gaan. Dan zet je je reputatie op het spel, als mensen er achter komen.' Elena's hart zonk in haar schoenen. Net toen ze haar vriendin wilde vertellen dat ze gelijk had, begon Yelena opnieuw te spreken: 'Maar we gaan de moed niet opgeven. Misschien kan hij inderdaad wel echt wat regelen en dan...' Yelena's mond viel open. "Oh Elena, dan ben je verloofd!' Elena staarde haar vriendin een paar seconden verbluft aan, haar mond hing een beetje open, maar er kwam geen geluid uit. 'Wat? ... Verloofd?' Ze proefde het woord aan alle kanten. Ze had het nooit hardop uitgesproken, althans niet hardop alsof het een mogelijkheid voor haar zou zijn.  Een grijns verspreidde zich over Elena's gezicht. 'Dan ga ik trouwen, met George.' Een hoopvol vlindertje fladderde in haar borst. Misschien ging het George echt lukken en mochten ze samen zijn.

Yelena knikte met een lach naar haar vriendin, toen Elena had gezegd dat ook zij een keer de liefde zou vinden. Elena zag dat de lach niet doortrok tot haar ogen en ze omhelsde haar vriendin. 'Echt, je bent mooi en slim. Je zit in Ravenklauw en je hebt straks een opleiding gehad. Weet je wat dat betekent?' vroeg Elena. Ze had zichzelf vaak moed ingepraat, dus ze hoopte dat Yelena dezelfde woorden nodig had. 'Dat je kunt gaan doen wat je wilt, omdat je geld kunt gaan verdienen.' 'En mocht niemand je zou willen aannemen, wat ik niet geloof,' grijnsde Elena, 'Verzin ik wel een beroep voor je als ik eenmaal met George getrouwd ben en neem je aan.'

Elena liet haar vriendin los en keek haar aan. Toen bedacht ze dat ze Yelena had onderbroken om hier naar binnen te gaan in het begin van het gesprek. 'Jij wilde me ook iets vertellen. Is er iets?' Plotseling bedacht ze dat Yelena haar laatst had verteld dat haar moeder meer geheugendrank nodig had gehad de laatste tijd. Ze wierp snel een blik op de deur, maar de stoel stond daar nog steeds veilig op z'n plek. Toch vroeg ze maar heel zacht: 'Hoe gaat het met je moeder?'

Knowledge is better than riches

Priscilla

Re: Bekentenis
« Reactie #9 Gepost op: 29 november 2015, 20:49:01 »
   

Elena

Re: Bekentenis
« Reactie #10 Gepost op: 30 november 2015, 19:23:28 »

Knowledge is better than riches