* Zandlopers

Griffoendor
Ravenklauw
Huffelpuf
Zwadderich
017
603
037
114

* Zandlopers Halucina

Urbvico
Magicus
Remedicus
Senadux
045
015
135
000

Auteur Topic: Hanna van Elst  (gelezen 751 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Hanna

Hanna van Elst
« Gepost op: 11 februari 2017, 13:51:50 »
Lieve Joshua,

Als u dit ooit vindt, dan is het te laat voor mij en heeft hij me weggestopt of te hard geslagen, waardoor ik niet meer wakker werd. Ik weet niet goed waarom hier een boekje lag met een pen. Misschien wilde hij dat ik niet helemaal mijn gedachten ging verliezen of misschien wilde hij juist dat ik aan hem liefdesbrieven schreef, maar dat is natuurlijk niet zo. Ik zou u nooit verraden, al bent u inmiddels vast verder gegaan. Ik hoop nog steeds dat u me komt redden, maar ik snap ook dat u inmiddels de moed heeft opgegeven.

Ik hou van u.

Liefs,
Uw Hanna

Inhoud:
 Dag 1 (mogelijk)
 Dag 3


Follow your heart and make it your decision

Hanna

Re: Hanna van Elst
« Reactie #1 Gepost op: 11 februari 2017, 19:55:55 »
Dag 1 (althans dat denk ik)

Lieve Joshua,

Waar bent u? Heeft hij u ook meegenomen? Of ben ik de enige? Ik herinner me niet veel meer van gisteren. Natuurlijk weet ik nog dat ik me klaarmaakte voor ons huwelijk. Ik had mijn mooie witte jurk aan, die ik zorgvuldig had laten maken, maar daarna weet ik het niet meer. Gianna en mijn moeder gaven me sierraden en ze hebben me geholpen met opmaken. Daarna ben ik met hen en Ava naar beneden gelopen waar ook alle bruidsmeisjes en bloemenmeisjes op mij wachtten. Daarna ben ik de zaal binnen gegaan waar u was. U was prachtig, voordat ik naar binnen ging was ik zenuwachtig, maar nu was ik helemaal rustig. Ik zou met u trouwen. Maar toen ergens tussen het vragen naar bezwaar en de werkelijke huwelijksgeloften kwam hij binnen, Emile van Amsterdam, de man met wie ik eigenlijk verloofd zou zijn geweest, als u er niet geweest zou zijn.

Wat er daarna gebeurd is weet ik niet zo goed. Ik heb een harde klap op mijn hoofd gekregen. Ik voel de bult nog steeds op mijn hoofd en volgens mij ben ik een hele tijd bewusteloos geweest. Ik moet zeggen dat ik het niet precies weet hoe laat het is en hoeveel tijd er is verstreken sinds ik hier ben. Mijn mooie jurk is in ieder geval weg en voor zover ik nu zie is er geen raam waarna ik naar de hemel kan kijken. Ik heb geen idee waar ik ben. Ik vermoed ergens in Nederland, omdat Emile dat land het beste kent. Het enige wat ik heb is een klein kaarsje, waar ik voor de zekerheid maar voorzichtig mee omga. Ik kan mijn brief ....

Een natte vlek op het papier met doorgelopen inkt

...dat je me zoekt, ik hoop niet dat Emile je onzin heeft verkocht of je iets heeft aangedaan. Lieve Joshua, ik mis u en ik hoop dat we snel weer bij elkaar zullen zijn. Ik ben bang en ik wilde dat u bij me was om me te troosten, zoals u me de afgelopen tijd heeft getroost. Maar bovenal hoop ik dat het met u goed gaat.

Ik hou van u.

Liefs,
Uw Hanna


Follow your heart and make it your decision

Hanna

Re: Hanna van Elst
« Reactie #2 Gepost op: 12 februari 2017, 19:40:33 »
Dag 3

Lieve Joshua,

Ik heb ontdekt hoe ik de dagen kan tellen. Iedere ochtend staat er ontbijt voor de hele dag voor me klaar: een oud stuk brood, een nieuwe kaars en wat water. Het is dat ik moet eten, maar eigenlijk kan ik niet eten. Weet u nog dat ik zo ernstig was vermagerd vorig jaar? Toen had ik ook geen eetlust en zou ik gescheiden worden van u. Nu ben ik gescheiden van u en kan ik weer nauwelijks een hap door mijn keel krijgen. Ik snap ook niet zo goed waarom ik hier ben in het stro en hooi. Het lijkt een beetje op een varkensstal, maar zonder varkens. Soms wens ik dat ze er wel zijn. Dan heb ik op z'n minst enig gezelschap van wat dan ook. Ik heb geprobeerd mijn etengever te vragen waar ik ben en wat de bedoeling is, maar hij of zij geeft geen antwoord om mijn vragen. Op dat moment wens ik alleen maar meer dat ik u snel weer zie. Het is zo eenzaam hier.

Meestal zit ik met mijn rug tegen de houten planken die de zijkant van de varkensstal/kamer vormen. De kaars is niet genoeg om de hele dag te branden, dus het grootste gedeelte van de dag zit ik in het donker voor me uit te staren en me af te vragen hoe het met u is. Inmiddels geloof ik niet meer dat u hier bent, want dan had ik u wel gehoord. Ik denk niet dat hij me ver bij u vandaan had gezet. Hij had me vast willen kwellen met het idee dat u ook vast zat. Nee dat houdt nog maar twee opties over: hij heeft u vermoord of hij heeft u met rust gelaten om u gekweld achter te laten. HOewel beiden geen aantrekkelijke opties zijn, verkies ik toch dat laatste. Op die manier is er nog een kans dat ik u ooit nog eens terug zie. Ik bid iedere minuut van de dag voor u en mijn vriendinnen en collegae op Zweinstein als ik niet verlamd voor me uit staar.

Want soms overvalt me een gevoel van machteloosheid, waarna ik de hele stal uit kam op ontsnappingsmogelijkheiden, die er na zes keer kijken nog steeds niet zijn. Gisteren heb ik al mijn kaarslicht verbruikt om te kijken en ook vandaag heb ik een groot deel van de tijd gezocht. Er is niet en dan plof ik neer op het stro en huil ik me zachtjes in slaap. Ik wil niet dat hij me zwak vindt en daarom doe ik het zachtjes. Ik ben bang dat hij me anders nog verder kleineert. Alleen de gedachte aan u houdt me nog een beetje op de been, dus alstublieft Joshua, vind me. Stop niet met zoeken, totdat u  me gevonden heeft. Ik zou u nooit verlaten en ik hoop dat u me kunt vergeven dat ik het huwelijk heb verlaten. U bent mijn steun en toeverlaat en u verliezen is de grootste straf die er bestaat.

Ik hou van u,

Liefs,
Uw Hanna


Follow your heart and make it your decision

Hanna

Re: Hanna van Elst
« Reactie #3 Gepost op: 21 februari 2017, 21:40:24 »
Dag 6

Lieve Joshua,

Afgelopen dagen heb ik me suf gezocht naar een uitgang. Vanaf het moment dat de kaars brandde totdat hij volledig gedoofd was, heb ik op de wanden geklopt in de hoop dat er en plank los zit die ik omhoog kan wippen om zo langzaam een gat te maken in de wand. Ik heb geprobeerd met kracht op de wanden in te beuken, maar ik ben al te ver verzwakt of de wanden en deur zijn stevig gebouwd.

Ik heb hem nog niet gezien, Joshua. Ik weet niet wat hij van plan is. Ik ben bang, ik geloof niet dat ik in mijn leven zo bang en geweest voor het onbekende. Het is net alsof ik niet meer besta. Overal is duisternis en ik kan met niemand anders praten. Ik heb het gevoel dat ik er niet meer toe doe. Niemand heeft mij tot nu toe gevonden en ik heb totaal geen contact met de wereld. Ik krijg hooguit in de ochtend wat brood en water, waarna de kaars brandt en ik een aantal uren een klein lichtje heb. Daarna valt de duisternis en kan ik niets meer. Verlamd staar ik voor me uit en zie ik uw gezicht voor me. Ik weet niet wat u van me denkt en of u nog aan me denkt. Ik weet niet wat hij heeft gedaan met u. Kunt u me niet een klein teken geven? Een teken van leven? Ik maak me verschrikkelijk veel zorgen.

Ik hou van u.

Liefs,
Uw Hanna


Follow your heart and make it your decision